Gdzie kręcono Opowieści z Narnii? Poznaj lokalizacje filmowe

Najważniejsze filmowe lokacje „Opowieści z Narnii” znajdziesz w Polsce, Czechach, Nowej Zelandii i Australii, a część z nich możesz bez trudu odwiedzić podczas zwykłego urlopu. Śnieżne pejzaże, skalne labirynty i monumentalne wodospady, które oglądasz na ekranie, w dużej mierze są zupełnie realne. Warto je poznać z bliska, bo wyprawa śladami rodzeństwa Pevensie potrafi zamienić zwykłą wycieczkę w przygodę. Jeśli chcesz zobaczyć, gdzie naprawdę „mieszka” Narnia, przeczytaj ten przewodnik po filmowych lokalizacjach.

Gdzie w Polsce kręcono „Opowieści z Narnii”?

Polska dostała w tej produkcji dużo więcej miejsca, niż wielu widzów się spodziewa. Ekipa szukała krajobrazów dzikich, ale fotogenicznych – takich, które obronią się w zestawieniu z Nową Zelandią. Dlatego na mapie Narnii pojawiły się Puszcza Białowieska, Zalew Siemianówka, Błędne Skały w Górach Stołowych i karkonoski Wodospad Kamieńczyka.

Puszcza Białowieska i Zalew Siemianówka

W „Lwie, czarownicy i starej szafie” zimowa Narnia to w dużej części właśnie Puszcza Białowieska. Twórcom zależało na pejzażu bez jakichkolwiek śladów cywilizacji – bez słupów, dróg, ogrodzeń. Scenograf Grant Major już w 2001 roku wypatrzył te lasy w internecie, a dwa lata później reżyser obejrzał je na żywo i uznał, że to idealne tło pierwszego wejścia dzieci do Narnii.

W okolicy Białowieży powstały szerokie ujęcia rodzeństwa, które przemierza ośnieżoną knieję. Z kolei nad Zalewem Siemianówka nagrano dynamiczne sceny ucieczki przed sługami Białej Czarownicy: ekipa używała helikoptera, skuterów śnieżnych i poduszkowca, a cały akwen zamknięto, żeby na lodzie nie pojawiały się niechciane ślady ludzi czy wędkarzy. Dopiero na te zdjęcia nałożono w postprodukcji nagrania z aktorami zrealizowane w studio.

Błędne Skały w Górach Stołowych

Druga część serii, „Książę Kaspian”, ma bardziej mroczny, surowy klimat. Za ten nastrój w dużej mierze odpowiadają Błędne Skały – labirynt piaskowcowych form, położony w pobliżu Kudowy-Zdroju. Reżyser szukał podobnych miejsc na wszystkich kontynentach, lecz to właśnie tu znalazł plener, który najlepiej pasował do książkowego opisu dzikich obszarów Narnii.

Między wąskimi korytarzami skalnymi i wysokimi ścianami nakręcono sceny wędrówki bohaterów. Szczególnie zapada w pamięć moment, w którym brzozy rozstępują się przed Łucją, odsłaniając wizję Aslana – skały w tle, oświetlone miękkim światłem, nadają ujęciu głębi. Część szerokich kadrów z labiryntem odtworzono później w studio na podstawie fotografii z Polski, ale to autentyczne plenery dają w filmie największe wrażenie „bycia w Narnii”.

Wodospad Kamieńczyka w Karkonoszach

W lipcu 2007 roku ekipa „Księcia Kaspiana” przeniosła się do Szklarskiej Poręby. Wodospad Kamieńczyka, mający 27 metrów wysokości i 3 kaskady, stał się tłem poszukiwań Aslana. Widzisz go w scenie, gdy rodzeństwo Pevensie wchodzi do lasu i idzie wzdłuż kanionu – wodospad pojawia się w tle, jako lekko zamglony, monumentalny akcent krajobrazu.

Wodospad Kamieńczyka to najwyższy wodospad w polskich Sudetach – w filmie jest tylko tłem, ale na żywo robi na wielu osobach większe wrażenie niż na ekranie.

Realizacja wymagała szczególnych środków ostrożności, bo miejsce znajduje się w granicach parku narodowego i jest objęte ochroną. Część scen dograno później w studio, jednak bez karkonoskiego kanionu trudno byłoby osiągnąć tak wyrazisty, „baśniowy” efekt.

Jak odwiedzić polskie lokacje z Narnii?

Jeśli chcesz zobaczyć najbardziej rozpoznawalne polskie miejsca z filmu, najlepiej zaplanować wyprawę do Karkonoszy i Gór Stołowych. Oba regiony oferują łatwe szlaki, dobrą infrastrukturę i dużo atrakcji także dla osób, które nie kojarzą żadnego kadru z Narnii.

Wędrówka do Wodospadu Kamieńczyka

Wodospad leży na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Dojście z parkingu przy tzw. Szosie Czeskiej zajmuje około 30–40 minut, podobny czas daje czerwony szlak z centrum Szklarskiej Poręby. Można też wybrać czarny szlak spod dolnej stacji wyciągu na Szrenicę – wtedy spacer wydłuża się do mniej więcej 45 minut.

Taras widokowy nad progiem wodospadu jest dostępny bezpłatnie przez całą dobę. Aby zejść w dół, do dna wąwozu, trzeba kupić osobny bilet, założyć plastikowy kask i zejść po wąskich metalowych schodach między ścianami Kamieńczykowego Wąwozu. Dno kanionu zwiedza się po metalowych kratkach zawieszonych nad potokiem, co szczególnie dzieciom kojarzy się z wyprawą do prawdziwej Narnii.

Błędne Skały i filmowy las

Błędne Skały tworzą mozaikę wąskich przejść, skalnych komór i naturalnych korytarzy. Trasa turystyczna nie jest długa, ale ruch odbywa się jednokierunkowo, bo miejscami przejście przypomina „mysią dziurę”. Dzięki temu klimat jest podobny jak w filmie – idziesz blisko skał, czasem musisz się obrócić bokiem, żeby przecisnąć się między blokami.

W sezonie warto zarezerwować wejściówkę z wyprzedzeniem, bo park ogranicza liczbę osób na trasie. W zamian dostajesz szansę przejścia przez przestrzeń, która w filmie wygląda jak komputerowa animacja, a tymczasem jest zupełnie naturalna.

Jakie zagraniczne lokalizacje Narnii warto znać?

Choć część plenerów znajduje się blisko polskiej granicy, obraz filmowej Narnii dopełniają miejsca w Czechach, Nowej Zelandii i Australii. Nie wszystkie są łatwo dostępne, ale dobrze wiedzieć, który kadr powstał gdzie – zwłaszcza jeśli planujesz dalszą wyprawę.

Czeska Szwajcaria i Brama Pravčicka

Na północy Czech, w Górach Połabskich, rozciąga się Czeska Szwajcaria – obszar skalnych miast, stromych wąwozów i tarasów widokowych. Najsłynniejszym symbolem jest Brama Pravčicka, największa skalna brama w Europie, o 26 metrach długości i 16 metrach wysokości. Nie można wchodzić na jej grzbiet, ale łuk możesz obejrzeć z kilku punktów widokowych i stanąć bezpośrednio pod nim.

Tuż obok stoi malowniczy pałacyk Sokole Gniazdo. Cały zespół wygląda jak gotowa scenografia do filmu, co szybko dostrzegli twórcy Narnii – część zdjęć do „Księcia Kaspiana” powstała właśnie tutaj. Szlak łączący Bramę z okolicznymi wąwozami to jedna z najpopularniejszych tras parku.

Skalne Miasto Adršpach

Skalne Miasto Adršpach, położone niedaleko polskiej granicy, to kolejny naturalny labirynt, który zainspirował ekipę. Trasa przez miasto skał zajmuje około 3–4 godzin i prowadzi od szmaragdowego jeziora między zwężającymi się korytarzami, wysokimi turniami i podwieszanymi kładkami.

Miejsce od ponad 300 lat pobudza wyobraźnię podróżników – swoje ślady zostawili tu m.in. Goethe i Tolkien. Nic dziwnego, że wąskie przejścia, urwiste ściany i omszałe głazy kojarzyły się filmowcom z krainą, w której zza rogu może wyjść faun albo centaur.

Nowa Zelandia i Australia

Większość zdjęć do pierwszych dwóch części powstała w Nowej Zelandii. To tam znajdują się m.in. nadmorska Cathedral Cove z charakterystycznym „skalnym okiem” oraz wzgórze Flock Hill, użyte jako tło finałowej bitwy Aslana z Białą Czarownicą. W trzeciej części, „Podróży Wędrowca do Świtu”, dominują już plenery Australii.

Statek Wędrowiec do Świtu zbudowano w Queensland, w okolicach latarni morskiej Cleveland Point, między zatoką Moreton Bay a Raby Bay. Inne sceny portowe powstały w Doug Jennings Park, który na ekranie zmienił się w nabrzeże Narrowhaven. Wielu fanów Narnii, planując długą podróż po Australii, dodaje te miejsca do trasy jako ciekawy przystanek między bardziej typowymi atrakcjami.

Jak połączyć Narnię z turystyką górską?

Filmowe plenery rzadko stoją w oderwaniu od reszty regionu – zwykle są częścią szerszego krajobrazu, który sam w sobie przyciąga turystów. Tak jest choćby w Karkonoszach, gdzie śladami Narnii możesz wyruszyć na całodniowy spacer po górach.

Wodospad Kamieńczyka i okoliczne szlaki

Odwiedziny przy wodospadzie warto połączyć z wyjściem na Szrenicę lub spacerem w stronę Hali Szrenickiej. Jesienią okolica zachwyca kolorami lasu, a przy gorszej pogodzie można zejść niżej i wejść do jednego z karkonoskich schronisk. Zimą trasa wymaga większej ostrożności – droga bywa oblodzona, dlatego w 2026 roku wielu turystów zabiera ze sobą raczki i kijki.

Przy górnej części wodospadu działają schronisko „Kamieńczyk” i szałas „Sielanka”, gdzie dostaniesz ciepły posiłek, napoje i proste przekąski. To dobre miejsce, żeby odpocząć po zejściu do wąwozu lub przeczekać załamanie pogody, zanim ruszysz wyżej.

Dlaczego te miejsca tak dobrze „grają” Narnię?

Twórcy ekranizacji musieli znaleźć lokacje, które przeniosą literacki opis Narnii do realnego świata. Z jednej strony ważna była dzikość – brak zabudowy, linii energetycznych, dróg. Z drugiej, potrzebne były konkretne cechy: wysoki wodospad, gęsty zimowy las, naturalne labirynty skalne, formy przypominające bramy lub łuki.

Połączenie prawdziwych plenerów – takich jak Puszcza Białowieska czy Brama Pravčicka – z efektami specjalnymi sprawiło, że Narnia na ekranie wygląda jednocześnie baśniowo i wiarygodnie.

Opowieści z Narnii korzystają z tych krajobrazów nie tylko jako tła, ale też jako elementu opowieści. Lasy, skały i wodospady stają się naturalnymi granicami światów, miejscami prób i punktami zwrotnymi fabuły. Gdy wiesz, gdzie dokładnie je nakręcono, oglądanie filmu zmienia się – zaczynasz rozpoznawać konkretne zakręty ścieżki, mosty, kaskady.