Gdzie kręcono 1670? Poznaj lokalizacje filmowe serialu

Serial „1670” kręcono głównie w Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej na Podkarpaciu, ale zdjęcia powstawały też m.in. w Lublinie, Podklasztorzu koło Sulejowa oraz w Chorwacji na wyspie Vir. Jeśli chcesz zobaczyć na żywo dwór Jana Pawła, wiejskie chaty czy karczmę „U Żyda”, możesz dziś po prostu odwiedzić te miejsca. W tym tekście znajdziesz przegląd najważniejszych lokalizacji serialu i wskazówki, jak czytać je oczami filmowca.

Gdzie powstała serialowa Adamczycha?

Serialowa wieś Adamczycha, w której mieszkają Jan Paweł Adamczewski i jego rodzina, wcale nie jest klasycznym planem zbudowanym od zera w halach zdjęciowych. Sercem tej przestrzeni jest skansen w Kolbuszowej, a konkretnie fragment sektora prezentującego wieś rzeszowską. Tam ekipa filmowa odtworzyła codzienność bohaterów – od dworku, przez zagrody, po kuźnię i gospodę.

W rzeczywistości miejscowość o nazwie Adamczycha naprawdę istnieje – to wieś w województwie mazowieckim, w gminie Baranowo, niedaleko Ostrołęki. Twórcy sięgnęli więc po autentyczną nazwę, ale zupełnie inną lokalizację. Zdjęcia wiejskich scen nie powstawały na Mazowszu, tylko około 30 km od Rzeszowa, na terenie podkarpackiego muzeum na wolnym powietrzu.

Filmowcy wykorzystali istniejące zabudowania wsi rzeszowskiej, a do tego dobudowali kilka obiektów tworzonych specjalnie pod kamerę. Widzisz więc na ekranie zarówno oryginalne chałupy sprzed ponad stu lat, jak i nowe konstrukcje stylizowane na XVII wiek. Podczas zdjęć teren był zamknięty dla turystów, dziś jednak znowu jest normalnie dostępny.

Dwór Jana Pawła – gdzie go znaleźć?

Dwór Jana Pawła Adamczewskiego, czyli serialowa szlachecka siedziba, ma swój bardzo konkretny adres – to zabytkowy dworek przeniesiony do skansenu w Kolbuszowej. Budynek pochodzi z XIX wieku, ale jego bryła, plan i detale idealnie wpisują się w wyobrażenie o sarmackiej posiadłości. Na potrzeby produkcji część wnętrz zaaranżowano tak, by przypominały dwór z drugiej połowy XVII stulecia.

Widz ogląda więc autentyczną architekturę z epoki późniejszej niż akcja serialu, za to konsekwentnie wystylizowaną. Dla turystów to ciekawy przypadek – można wejść do środka, obejrzeć wyposażenie, a jednocześnie rozpoznać kadry znane z Netfliksa. Dwór jest jednym z ponad 80 obiektów architektury drewnianej zgromadzonych w muzeum.

Karczma „U Żyda” i wiejskie zabudowania

Karczma „U Żyda”, kuźnia, zagrody chłopskie czy wiejski plac – wszystkie te miejsca, które tak często pojawiają się w „1670”, rozsiane są po kilku punktach skansenu. Część to oryginalne obiekty przeniesione z różnych miejscowości regionu, inne zbudowano specjalnie dla serialu. Muzeum zachowało przy tym spójność z realiami historycznymi, więc nawet nowe budynki opierają się na lokalnych wzorach.

Katarzyna Dypa, dyrektorka placówki w Kolbuszowej, podkreśla w wywiadach, że ekipa filmowa „zamieszkała” w sektorze wsi rzeszowskiej na kilka tygodni. Tam powstała główna część serialowej Adamczychy – od placu przed dworem po mniejsze podwórka, które widz kojarzy z codziennych perypetii bohaterów.

Jaką rolę odegrało Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej?

Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej działa od 1974 roku i od początku gromadzi zabytki z terenów dawnej Rzeszowszczyzny i Lasowiaków. Na obszarze kilkudziesięciu hektarów zgromadzono ponad osiemdziesiąt budynków: drewniane chaty, wiatraki, karczmy, spichlerze, a nawet kościoły. Ten zasób sprawił, że to właśnie tutaj twórcy „1670” znaleźli filmową „Polskę szlachecką”.

To miejsce nie jest tylko tłem. Architektura, układ dróg, położenie zagród względem siebie – wszystko razem buduje wiarygodny świat przedstawiony. Reżyserzy Maciej Buchwald i Kordian Kądziel mogli kręcić długie jazdy kamery bez konieczności cyfrowego „dolepiania” budynków w postprodukcji. Dla produkcji historyczno-kostiumowej to ogromna przewaga.

Zwierzęta jako statyści

Jednym z najbardziej urokliwych smaczków serialu jest udział zwierząt mieszkających na co dzień w skansenie. W rolach „aktorów drugiego planu” pojawiły się gęsi, koza i owce, które normalnie są częścią ekspozycji muzeum i programów edukacyjnych. Dyrektorka Katarzyna Dypa żartowała, że były to „główne bohaterki”, bo jako jedyne „pracownice” brały udział w produkcji przez cały okres zdjęć.

Zwierzęta, co oczywiste, nie dostały honorariów – w anegdotach mówi się, że otrzymały „chwałę i prestiż”. Ekipa podkreślała jednak, że to właśnie one budują wiele z najbardziej wiarygodnych scen codziennego życia wsi. Gęsi agresywnie reagujące na kamerę czy owce uciekające przed obiektywem wcale nie musiały długo „grać” – tak zachowują się tu na co dzień.

Skansen w Kolbuszowej łączy funkcję muzeum na wolnym powietrzu z naturalnym planem filmowym, gdzie ludzie, budynki i zwierzęta tworzą prawie kompletną XVII‑wieczną wieś.

Jakie inne miejsca wykorzystano w serialu „1670”?

Choć wiejska część historii związana jest głównie z Podkarpaciem, twórcy „1670” nie ograniczyli się do jednej lokalizacji. Serial korzysta z kilku miast i miejscowości w Polsce, a w drugim sezonie sięga także po chorwackie pejzaże. Dla widza zainteresowanego turystyką filmową to gotowa mapa wyjazdów.

Warszawa i Lubaczów

Ekipa zdjęciowa pracowała także w Warszawie, gdzie powstały fragmenty wymagające zaplecza miejskiego i produkcyjnego – od scen we wnętrzach po krótsze ujęcia plenerowe. Część ujęć nagrano również w Lubaczowie, mieście na Podkarpaciu, które dzięki zachowanej zabudowie z przełomu XIX i XX wieku daje się łatwo wystylizować na wcześniejsze epoki.

Lubaczów, położony niedaleko granicy z Ukrainą, rzadziej pojawia się w masowych produkcjach niż Kraków czy Wrocław. W „1670” jego ulice i okolice młyna wodnego pełnią funkcję mniej oczywistego, ale bardzo fotogenicznego tła. To dobry przykład, jak polskie miasteczka z „peryferii” wchodzą do pierwszej ligi lokalizacji filmowych.

Podklasztorze koło Sulejowa

Wybrane sceny – między innymi te z odcinka „Pojedynek” – kręcono w Podklasztorzu koło Sulejowa w województwie łódzkim. To miejscowość znana głównie z potężnego kompleksu pocysterskiego, którego mury już wiele razy trafiały na ekran. Surowa architektura i otwarte przestrzenie wokół dawnego klasztoru dobrze wpisują się w klimat pojedynków, zjazdów szlachty czy scen quasi-wojskowych.

Dla widza, który kojarzy ten obiekt z innych produkcji historycznych, ciekawa jest zmiana tonu – z ciężkiego dramatu czy klasycznego kina kostiumowego na satyrę i pastisz. Ten sam mur może więc zagrać rolę zarówno tła poważnej batalii, jak i komicznej sprzeczki między bohaterami „1670”.

Jakie lokalizacje doszły w drugim sezonie?

Drugi sezon serialu, którego premiera odbyła się 17 września 2025 roku, rozszerzył mapę zdjęć o kolejne miejsca w Polsce i poza jej granicami. Twórcy pozostali wierni Kolbuszowej jako głównej wsi, ale część wątków przenieśli do miast oraz nad morze. Dzięki temu serial przestał być tylko historią „jednej wsi”, a stał się podróżą po dawnej Rzeczypospolitej – oczywiście w mocno satyrycznym wydaniu.

Lublin – serialowa miejska sceneria

Lublin to jedna z najważniejszych nowych lokalizacji. Ekipa pracowała na Starym Mieście, między innymi na ulicach: Archidiakońskiej, Grodzkiej, Jezuickiej i Złotej. Wąskie brukowane trakty, nieregularne kamienice i widok na zamek sprawiają, że miasto idealnie gra „stare polskie miasto” bez konieczności dużych zmian scenograficznych.

W Lublinie da się bez trudu wytyczyć marszrutę śladami „1670”: od Bramy Grodzkiej, przez ulicę Grodzką, aż po okolice rynku. Fan serialu może dzięki temu porównać ujęcia z Netfliksa z rzeczywistą topografią miasta. W wielu kadrach widać oryginalne detale architektoniczne – gzymsy, portale, studzienki kanalizacyjne – które pozwalają rozpoznać konkretne miejsca.

Chorwacja – wyspa Vir i Duboka Draga

Największym zaskoczeniem drugiego sezonu jest wykorzystanie plenerów spoza Polski. Ekipa przeniosła się do Chorwacji, na wyspę Vir, gdzie w malowniczej zatoce Duboka Draga powstały sceny nadmorskie. Strome klify, czerwone skały i intensywny kolor wody wyraźnie odcinają się od podkarpackich łąk i pól.

Takie rozwiązanie – znane z wielu europejskich seriali historycznych – pozwala poszerzyć świat przedstawiony bez utraty spójności. Na ekranie te kadry mogą udawać egzotyczne porty, odległe krainy czy „końce świata”, o których bohaterowie mówią ze strachem i fascynacją. Dla turystów wakacyjnych wyspa Vir staje się przy okazji filmowym punktem na mapie Adriatyku.

Zatoka Duboka Draga na wyspie Vir pełni w drugim sezonie „1670” funkcję „okna na świat” – miejsce akcji nagle przenosi się z podkarpackich pól nad chorwackie klify nad Adriatykiem.

Jak „1670” łączy historię, satyrę i miejsca zdjęciowe?

„1670” jest serialem komediowym, ale jego relacja z historią i przestrzenią jest znacznie poważniejsza niż mogłoby się wydawać. Reżyserzy Maciej Buchwald i Kordian Kądziel świadomie wybrali miejsca, które mają własną przeszłość – jak skansen w Kolbuszowej, Lublin czy Podklasztorze – a następnie wpisali w nie opowieść o polskiej szlachcie, chłopach i kościele. Dzięki temu dowcipy rozgrywają się na tle autentycznych murów i krajobrazów.

Postać ks. Żmii z Sandomierza, pojawiająca się w ósmym odcinku, dobrze pokazuje, jak twórcy bawią się popkulturą. Jego wygląd inspirowany jest księdzem Robakiem z „Pana Tadeusza”, a imię nawiązuje do nazwiska aktora Artura Żmijewskiego, znanego z roli duchownego w „Ojcu Mateuszu”. Serial zestawia więc literackie i telewizyjne wyobrażenia polskiego księdza – i wrzuca je w scenerię historycznych miasteczek.

Turystyka śladami „1670”

Jeśli chcesz samodzielnie „przejść przez plan zdjęciowy”, możesz zaplanować podróż, która obejmie kilka punktów na mapie. W jednym z wariantów najpierw odwiedzisz Kolbuszową i Lubaczów, potem ruszysz do Lublina, a na koniec zatrzymasz się w Podklasztorzu koło Sulejowa. To trasa możliwa do zrealizowania w kilka dni, z wyraźnie różnymi klimatami – od wsi po klasztorne mury.

Dla osób wybierających się nad Adriatyk ciekawym dodatkiem do wakacyjnego planu może być wyspa Vir i Duboka Draga. Miejsce z serialu jest w rzeczywistości popularną plażą i punktem widokowym – łatwo więc połączyć filmową ciekawość z typowym wypoczynkiem.

Serial „1670” wyrósł na jeden z najmocniej komentowanych polskich tytułów Netfliksa ostatnich lat, a sukces obu sezonów sprawił, że miejsca zdjęciowe zaczęły przyciągać nie tylko filmoznawców. Skansen w Kolbuszowej, Lublin, Podklasztorze i wyspa Vir zyskały nowy wymiar – przestały być tylko punktami na mapie, stały się częścią telewizyjnej opowieści, którą w 2026 roku wciąż oglądają miliony widzów.